Posts Tagged ‘Sümerbank Kayseri’

Restoration and Adaptive Reuse of Modern Architectural Heritage

June 17, 2017

Case Study: Great Warehouse of the Kayseri Sümerbank Textile Factory
Burak Asiliskender, Nilüfer Yöney / AGU
REHAB 20173rd International Conference on Preservation, Maintenance and Rehabilitation of Historical Buildings and Structures
Braga/Portugal, 14-16 June 2017

Kayseri Sümerbank Textile Factory Complex (Ivan Nikolaev for Turkstroj, 1932-1935), one of the most important examples of Modern Architectural Heritage in Turkey, has been abandoned through privatization in 1999 and allotted to Abdullah Gül University in 2012 to be used for higher education. The so-called Great Warehouse, a long and narrow building measuring 135x45m and 6,000m2 and planned as a high single-story space, designated with a function centering on education in the master plan, became the focus of the first restoration and adaptive reuse project at the campus. Following the completion of the design project in 2014, the implementation took one-and-a-half years and the building was opened in September 2016.

REHAB   Conference Program

Advertisements

AGÜ Ambar

October 21, 2016

15a

AGU Sumer Campus Warehouse (Adaptive Reuse)
The restoration and adaptive reuse project for the AGU Sumer Campus Warehouse, designed by Burak Asiliskender and Nilufer Baturayoglu Yoney (for the AGU School of Architecture), is completed in 2016. The restoration and adaptive reuse design is based on preserving the continuous interior spaces intact and inserting the new spaces as freestanding boxes. The height of the structure allows the insertion of an upper floor. The new spaces, consisting of classrooms on the ground floor and faculty offices on the upper floor, are designed with a removable structural system, composed of steel-framed boxes with timber floors and panel partitions. The southeast corner is reserved for architectural workshops/studios, and the northern section, transformed into a lunch hall in 1970, is redesigned as cafeteria and café with the insertion of a kitchen also as a freestanding box. The lower sections of the building along the east and west façades as well as the central high section are left as circulation spaces, which would also serve as the student commons. The sections of the original building shell where the original stone masonry was lost, are reconstructed as glazed façades to provide more natural light.

Architizer

AGU Sümer Kampüsü Ambar Binası
2016 yılında tamamlanan ve Burak Asiliskender ve Nilüfer Yöney tarafıdnan tasarlanan, AGÜ Ambar Restorasyon ve Yeniden İşlevdirme Projesi, yapıyı yeniden işlevlendirilen bir kabuk olarak ele almaktadır. Uygulanan tüm restorasyon müdahalelerinin temel ilkesi, yapının özgün mimari ve yapısal sistemine zarar vermeden, kolaylıkla ayrıştırılabilir ve gerektiğinde sökülebilir yeni bir mimari ve taşıyıcı sistem oluşturmaktır. İçi boş olan yapının, doğu-batı yönündeki özgün bölücü duvarları korunurken, üst kottaki yatay pencereyle aydınlanan orta aksı sürekli hale getirilmektedir. Yapının görece yüksek tavanlı orta kısmında, çelik taşıyıcı sistemle tasarlanan iki katlı yeni bir mekan düzeni oluşturulmuştur. Kutu içinde kutu olarak tanımlanabilecek bu düzen, giriş katında sınıflar ve üst katta açık bir koridor boyunca sıralanan ofisler olarak planlanmıştır. Yapının güney ucunda galerili mimari tasarım atölyeleri yer almaktadır. 1970 yılında işçi yemekhanesine dönüştürülen kuzey uç bölüm ise yeniden yemekhane olarak düzenlenmiş; mutfak mekanları, çelik taşıyıcı sistemli dikdörtgenler prizması bağımsız bir kutu ile oluşturulmuştur. Doğu-batı kanatlarda, yapı kabuğu ile çağdaş ek arasında kalan kısımlar sirkülasyon işlevlerinden öte çeşitli eğitsel faaliyetler için kullanılabilecek geniş mekanlar olarak tasarlanmıştır. Yapı kabuğunun özgün olarak korunmasına özen gösterilmiş, çeşitli sebeplerle yok olan kısımlar, içeriye daha fazla ışık almak için açıklık düzenine uygun demir taşıyıcılı şeffaf cephelerle yenilenmiştir

Arkiv

Adaptive Re-Use of Industrial Heritage: Resilience or Irreparable Loss?

September 6, 2016

Nilüfer Baturayoğlu Yöney, Burak Asiliskender, Ayşegül Özer
DOCOMOMO 14th International Conference
Adaptive Reuse, The Modern Movement Towards the Future
Lisbon, 6-9 September 2016

lisbon-poster2b

The restoration and adaptive reuse of industrial heritage buildings and complexes, which present structurally and functionally resilient shells, provide us with an interesting dilemma in theory and practice: Made of hard wearing materials to house straining functions and to last as long as possible, they are also flexible enough to adapt to almost any new purpose as a container. However, the presence of original machinery and equipment as well as designs based on machine-buildings may reduce the possibilities of adaptive re-use to a museum, where the buildings exhibit themselves, retaining the social, economic, historic and public aspects of cultural heritage as documents. Although originally built on the outskirts of urban settlements, today most industrial heritage complexes occupy central locations in the metropolitan sprawl of major cities. If disused, they are considered obsolete brownfields by local authorities and citizens despite personal and collective memories that may be attached to them. Their conversion into new uses presents major technical difficulties that require expertise in design and implementation. This paper discusses the theoretical and practical aspects of the adaptive reuse of industrial heritage and inherent problems, focusing on the case of the Sümerbank Kayseri Textile Factory (I. Nikolaev, Turkstroj, 1932-1935), which is being transformed into the campus of Abdullah Gül University. The restoration, renovation and adaptive reuse projects for different components of the complex follow similar principles of preservation and sustainability while they are modified to fit the architectural and technological characteristics of each building. Thus, although conversive and easily adaptable, the preservation of industrial architectural heritage becomes a dilemma between disruption and continuity, which the architects have to solve going beyond the possibilities of mere building stock on the one hand and that of the museum on the other.

www.docomomo2016.com

The Materials and Technology of the Kayseri Sümerbank Textile Factory Buildings

July 6, 2016

Burak Asiliskender, AGÜ

Naturzement und Zementbaustoffe an der Wende zum 20. Jahrhundert – ausgewählte Beispiele
Natural Cements and Cementitious Building Materials at the Turn to the 20th Century – selected examples
Juky 4, 2016
Universität für angewandte Kunst Wien

Modern Mimarlık Mirasının Onarımı ve Yeniden İşlevlendirilmesi

December 2, 2015

Modern Mimarlık Mirasının Onarımı ve Yeniden İşlevlendirilmesi:
Kayseri Sümerbank Bez Fabrikası Büyük Ambar Binası
Burak ASİLİSKENDER, Nilüfer BATURAYOĞLU YÖNEY, Ayşegül ÖZERAfis650

Kagir Yapılarda Koruma ve Onarım Semineri – VII
1-2 Aralık 2015,
Fatih Ali Emiri Efendi Kültür Merkezi, İstanbul

Türkiye Modern Mimarlık Mirasının önemli örneklerinden ve ülkemizin ilk büyük ölçekli sanayi yerleşkelerinden biri olan Kayseri Sümerbank Bez Fabrikası, 2012 yılında eğitim amacıyla kullanılmak üzere Abdullah Gül Üniversitesi’ne tahsis edilmiştir. Kampüste başlayan planlama, ek yapı, esaslı ve basit onarım ve yeniden işlevlendirme çalışmaları halen devam etmektedir. 2014 yılında onaylanan master plan kapsamında eğitim amacıyla yeniden işlevlendirilen Büyük Ambar Binası’nda yeniden kullanım amaçlı restorasyon projesi aynı yıl tamamlanmış, 2015 yılında başlanan uygulama çalışmaları ise tamamlanma aşamasına gelmiştir.

1932-1935 yılları arasında yerleşkenin geri kalanıyla birlikte, Ivan Nikolaev yönetiminde Turkstroj tarafından tasarlanarak Sovyet desteği ile inşa edilen 135×45 m boyutlarındaki tek katlı yapı, yaklaşık 6 bin metrekare kapalı alana sahiptir. Dönemi için geniş açıklıklı olarak tanımlanabilecek betonarme iskelet taşıyıcı sistem, kuzey-güney yönünde dilatasyonla ayrılmış dört farklı bölümden oluşmuştur. Batı cephesi boyunca demiryoluna paralel uzanan kolonat, malzeme nakliyesi amacıyla tasarlanmış olmalıdır. Narin betonarme kolonlar, doğu ve batı cephelerinde 5 m yükseklikten, yapının orta aksında 9 m yüksekliğe ulaşan eğik betonarme plak biçimindeki üst örtüyü desteklemektedir. 20 cm kalınlığındaki narin Kayseri tüfü dış duvarlar, yatay derzlere yerleştirilen ince çelik donatılarla desteklenmiştir. Doğu ve batı cephelerinin üst bölümünde yapı boyunca sürekli bir yatay pencere ile her aks aralığına bir adet olarak yerleştirilmiş demir kapılar ritmik cephe düzenleri tanımlamaktadır. Orta akstaki koridor ise yine doğu ve batı cepheleri boyunca uzanan ikinci bir yatay pencere ile içeriye doğal ışık sağlamaktadır. Kısa kuzey ve güney cephelerinde ise parçalanmış yatay tepe pencereleri ile cephelerin orta aksında birer anıtsal kapı yer almaktadır.

Restorasyon projesi yapıyı yeniden işlevlendirilen bir kabuk olarak ele almaktadır. İçi boş olan yapının, doğu-batı yönündeki özgün bölücü duvarları korunurken, üst kottaki yatay pencereyle aydınlanan orta aksı sürekli hale getirilmektedir. Yapının görece yüksek tavanlı orta kısmında çelik taşıyıcılı olarak tasarlanan iki katlı yeni bir mekan düzeni oluşturulmaktadır. Kutu içinde kutu olarak tanımlanabilecek bu sistem, giriş katında sınıflar ve üst katta açık bir koridor boyunca sıralanan ofisler olarak düzenlenmektedir. 1970 yılında işçi yemekhanesine dönüştürülen kuzey uç bölüm ise yeniden yemekhane olarak düzenlenmekte ve içinde çelik taşıyıcı sistemli bir kutu olarak mutfak oluşturulmaktadır. Taş cephenin zaman içinde hasar görerek ortadan kalkan bölümleri, mevcut açıklık düzenine uygun demir taşıyıcılı şeffaf cephelerle yenilenirken, korunmuş açıklıklar ve bunlara ait pencere ve kapılar onarılarak özgün halinde korunmaktadır. Her iki kottaki yatay pencerelerin iç kısmına, dış cepheden algılanmayan ikinci bir pencere sistemi eklenerek yapının iklim kontrolü sağlanmaktadır. Mantolama gerektirmeyecek ısı geçirgenlik değerlerine sahip Kayseri tüfü dış duvarlar ise, iç yüzeyinden yatay yüklere karşı cam elyafı taşıyıcılı tekstil ile sarılarak güçlendirilmektedir. Özgün betonarme taşıyıcı sistemde yapısal güçlendirme gerekmediğine karar verilmiş olup, yalnızca çatlakları mafsallaşmış düşey elemanlar sac levhalarla sarılarak sağlamlaştırılmıştır.

Uygulanan tüm restorasyon müdahalelerinin temel ilkesi, yapının özgün mimari ve yapısal sistemine zarar vermeden, kolaylıkla ayrıştırılabilir ve gerektiğinde sökülebilir yeni bir mimari ve taşıyıcı sistem oluşturmaktır. Bu bildiri, söz konusu yapıda gerçekleştirilen uygulamaları anlatmakta ve değerlendirmektedir.

kargiryapilardakorumaveonarim.org

Textile Factory in Kayseri

August 5, 2015

archjournal-ruТекстильная фабрика в Кайсери
Burak Asiliskender, Elena Zabelina
Архитектура, Строительство, Дизайн (Architecture, Building Design)

An integrated textile factory in Kayseri (Turkey) was designed by an outstanding representative of the Russian architectural avant-garde, one of the founders of the national industrial architecture Ivan Nikolaev, and was erected in 1935 under his supervision. The project took into account the needed infrastructure, industrial zone and residential areas, the administrative center, educational institutions, sites for sports and recreation. A considerable part of the unique facilities was preserved thanks to the efforts of the Turkish branch of DOCOMOMO. In 2012, managers of Abdullah Gül University made a decision to restore the settlement and to transform it into a university campus.

Асилискендер, Б., Забелина, E. 2015. “Текстильная фабрика в Кайсери”, Архитектура, Строительство, Дизайн no:02(79)-2015, 72-77, Москва. ISSN: 1990-9942

Asiliskender, B., Zabelina, E. 2015. “Textile Factory in Kayseri”, Architecture, Building Design Journal legal successor “Architecture of the USSR”, no:02(79)-2015, pp.72-77, Moscow, Russia. ISSN: 1990-9942

www.archjournal.ru

Modern Mimarlık Mirasının Dönüşümünde Basit Onarım Uygulamaları

December 1, 2014

Kayseri Sümerbank Bez Fabrikası İç ve Dış Vazife Evleri Örneği
Doç.Dr. Nilüfer YÖNEY, Doç.Dr. Burak ASİLİSKENDER / AGÜ

Kagir Yapılarda Koruma ve Onarım Semineri – VI
2-3 Aralık 2014,
Fatih Kültür Merkezi, İstanbul

Modern Mimarlık Mirasının kabulü, belgelenmesi ve gerektiği gibi korunmasının önündeki en büyük engeller genellikle çok yakın tarihli, çok fazla sayıda, birbirinden çok farklı ve çeşitli karakterde ve kamu yöneticileri ile kamuoyu tarafından miras olarak algılanmaz nitelikte oluşları biçiminde sıralanmaktadır. Bu nedenle bu yakın tarihli ve çoğunlukla esaslı onarım gerektirmeden kullanılabilecek durumdaki kültür varlıklarını ekonomik yapı stoğu olarak değerlendirmek ve sürekliliğini sağlamak büyük önem taşımaktadır. Bu bağlamda Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu’nun 5 Kasım 1999 tarih ve 660 sayılı ilke kararında yer alan “Basit Onarım” uygulamaları çözüm olarak öne çıkmaktadır.

Abdullah Gül Üniversitesi Sümer Kampüsü olarak yeniden işlevlendirilen Kayseri Sümerbank Bez Fabrikası’nda yer alan ve İç ve Dış Vazife Evleri olarak adlandırılan lojmanlar, 2013 ve 2014 yıllarında Kayseri KVK Bölge Kurulu’nun izniyle “basit onarım” geçirerek, öğrenci köyü olarak kullanılmaya başlanmıştır. Çalışma, bu süreçte yapılan uygulamaları ele almakta ve değerlendirmektedir.

kargiryapilardakorumaveonarim.org